Bij het ontwerp van het Centraal Station heeft Pierre Cuypers ook gedacht aan de koninklijke familie. Als Willem III de trein nam, konden hij en zijn gevolg immers niet wachten op het perron temidden van het volk. Zelfs de wachtkamer 1e klasse was geen optie. Om deze reden heeft het station een prachtig gedecoreerde ruimte gekregen naast de huidige oostelijke ingang, die ook nu nog wordt gebruikt door koningin Beatrix als zij met de trein reist. Daarnaast hebben Den Haag Holland Spoor en Baarn (Paleis Soestdijk) ook een dergelijke wachtkamer. De wachtkamer van Apeldoorn (paleis Het Loo) is inmiddels gesloopt en die van Den Haag Staatsspoor is verplaatst naar het Spoorwegmuseum in Utrecht. De drie overgebleven wachtkamers worden momenteel gerestaureerd en de NS heeft een website opgezet waarmee zij de ruimtes die klaar zijn nu wil laten zien.
Voor de koninklijke familie is onder de ruimte een stalling zodat de koets of tegenwoordig de auto naar binnen kan rijden. Deze stalling is afgesloten voor het publiek met een houten poort en aan de perronzijde is de entree te herkennen aan een smeedijzeren hekwerk. Het interieur van de ruimte is ontworpen door Cuypers, en de schilderingen zijn van de hand van George Sturm en toont naast allerlei verwijzingen naar het land en het koninklijke huis ook één van de fabels van Aesopus, een Griekse dichter. De betekenis hierachter wordt op de site vermeld.
Normaal gesproken werden stations als utilitaire gebouwen ontworpen door de ingenieur in dienst van de betreffende spoormaatschappij. Voor het Centraal Station van Amsterdam (1881-1889) werd echter voor het eerst een uitzondering gemaakt. Het belang dat met het gebouw gepaard ging en de centrale positie in de stad leidde er toe dat er werd gekozen om een rijksbouwmeester de opdracht te geven. Het station, dat het oude station Willemspoort bij de huidige Haarlemmerpoort, in 1889 verving is gebouwd op een opgespoten eiland en leidde bij de bouw tot veel ophef, omdat het spoor de verbinding tussen de haven en de stad zou opbreken. Voor de constructie van het gebouw werd ingenieur A.L. van Gendt gevraagd, die ervaring had met het ontwerpen van stations, hoewel er vooral tijdens de bouw problemen waren met verzakkingen op de rulle grond. Pierre Cuypers, die uit het Limburgse Roermond kwam, ontwierp het gebouw in een mengeling van neo gotiek en Hollandse renaissance, hetgeen respectievelijk de katholieke en Nederlandse waarden moest uitdragen.
Net als het Rijksmuseum aan de zuidzijde, vormde het station een nieuwe stadspoort voor de stad. Wie goed naar de kaart van Amsterdam kijkt ziet ook dat beide gebouwen (enigszins) op dezelfde as zijn gebouwd. Beide gebouwen vertonen ook uiterlijk veel overeenkomsten.
Bekijk de wachtkamer op de site van de NS
UPDATE:
Houd de koninklijk wachtkamers nu altijd bij je!
Bekijk de wachtkamers ook met de speciaal hiervoor ontwikkelde App!
Android of Apple.
Bronnen:
- Berens, H, 2007, P.J.H. Cuypers 1827-1921 Het complete werk, Nai Uitgevers
Foto's
- Interieur: NS
- Exterieur: Wikipedia
Lees meer...
Posts tonen met het label AL van Gendt. Alle posts tonen
Posts tonen met het label AL van Gendt. Alle posts tonen
28 jan 2012
16 dec 2011
Boek: Paleis voor alle burgers / AL van Gendt
Uitgeverij Bas Lubberhuizen, gespecialiseerd in boeken over de hoofdstad geeft een boek uit ter gelegenheid van de renovatie/ herbestemming van het Burgerziekenhuis aan de Linnaeusstraat in Amsterdam Oost tot hotel. In feite is het al de tweede herbestemming, aangezien het in 1992 al was omgebouwd tot stadsdeelkantoor.
Burgerziekenhuis
Het Burgerziekenhuis was opgezet door A.W. Wertheim en de arts Anton Berns die in eerste instantie een ziekenhuis voor de kleinere burgerij had geopend op de Keizersgracht. Dit werd al snel te klein en toen het pand gesloopt moest worden in verband de verbreding van de Raadhuisstraat was dit een goede aanleiding om te verhuizen. Tien jaar later, in 1889, werd een nieuw onderkomen gebouwd voor het ziekenhuis naar ontwerp van AL van Gendt op een stuk land aan de nieuwe Linnaeusstraat. Toen het af was (1891) had het voor die tijd zeer moderne installaties, zoals liften, centrale verwarming en elctriciteit. Dit allemaal kwam ten goede aan het herstel van de patiënten. Al snel kreeg het een goede naam en het was er altijd erg druk.
In 1991 is, na het verhuizen van het ziekenhuis naar Almere, begonnen met de ombouw naar stadsdeelkantoor. Eerst voor stadsdeel Oost en daarna voor het gecombineerde stadsdeel met Watergraafsmeer. Nu is het gebouw in gebruik als het Eden Amsterdam Manor Hotel.
Het boek is geschreven door Wim de Wagt, kunsthistoricus en kan worden besteld op de site van Bas Lubberhuizen.
AL van Gendt
Adolf Leonard (Dolf) van Gendt (1835-1901), de architect van het gebouw is geen onbekende van de stad. Een echte bouwkundige is hij zijn carrière begonnen bij de Spoorwegen, waar hij medeverantwoordelijk was voor het ontwerp van een aantal stations in Nederland.
In 1870 startte hij zijn eigen bureau in Amsterdam dat in de loop der jaren een immens oeuvre opbouwde. Hij was tevens vader van de gebroeders Johan Godart en Adolf Daniël Nicolaas van Gendt, die hem later vergezelden en bij zijn dood het bureau overnamen. Gedrieën waren zij een fenomeen in de stad als het ging om productiviteit, maar ook blonken zij uit in bouwconstructies. Bij onder andere het Centraal Station, de NHM (het archief aan de Vijzelstraat), het Bungehuis aan de Spuistraat en het Scheepvaarthuis waren zij ingehuurd als “raadgevend ingenieurs”.
Als architecten waren zijn niet vernieuwend. Zij bouwden datgene wat de klant wilde, de vader meestal in een eclectische verzameling van neo-stijlen, de broers later ook gebouwen die aan de Amsterdamse School doen denken. Dit maakte hen echter wel buitengewoon populair en zij bouwden een groot aantal beeldbepalende gebouwen voor de stad.
De lijst van werken bevat onder andere:
AL van Gendt
- Hollandsche Manege (1882)
- Concertgebouw (1883)
- Stadsschouwburg (1891)
AL van Gendt met zoons
- Villa Heineken (1890)
- Winkelgalerij aan de Raadhuisstraat (1899)
Gebroeders van Gendt
- De Rijnstroom (Hajenius) (Rokin) (1914)
- Drie koningen huis (Singel) (1920)
- Kantoorgebouw Harkema (Nes) (1924)
- Kantoorgebouw De Bank (Waterlooplein) (1928)
Bronnen:
- Burgerziekenhuis op Amsterdam.nl
- Bas Lubberhuizen: Paleis voor alle burgers
- Artikel van Vincent van Rossem van VVAB
- Keuning, D. & Lansink, L., (1999), A.L. van Gendt (1835-1901). J.G. van Gendt (1866-1925). A.D.N. van Gendt (1870-1932). Architecten in zaken, Stichting Bonas, Rotterdam.
Foto's:
- lubberhuizen.nl
- edenhotelgroup.com
Lees meer...
Burgerziekenhuis
Het Burgerziekenhuis was opgezet door A.W. Wertheim en de arts Anton Berns die in eerste instantie een ziekenhuis voor de kleinere burgerij had geopend op de Keizersgracht. Dit werd al snel te klein en toen het pand gesloopt moest worden in verband de verbreding van de Raadhuisstraat was dit een goede aanleiding om te verhuizen. Tien jaar later, in 1889, werd een nieuw onderkomen gebouwd voor het ziekenhuis naar ontwerp van AL van Gendt op een stuk land aan de nieuwe Linnaeusstraat. Toen het af was (1891) had het voor die tijd zeer moderne installaties, zoals liften, centrale verwarming en elctriciteit. Dit allemaal kwam ten goede aan het herstel van de patiënten. Al snel kreeg het een goede naam en het was er altijd erg druk.
In 1991 is, na het verhuizen van het ziekenhuis naar Almere, begonnen met de ombouw naar stadsdeelkantoor. Eerst voor stadsdeel Oost en daarna voor het gecombineerde stadsdeel met Watergraafsmeer. Nu is het gebouw in gebruik als het Eden Amsterdam Manor Hotel.
Het boek is geschreven door Wim de Wagt, kunsthistoricus en kan worden besteld op de site van Bas Lubberhuizen.
AL van Gendt
Adolf Leonard (Dolf) van Gendt (1835-1901), de architect van het gebouw is geen onbekende van de stad. Een echte bouwkundige is hij zijn carrière begonnen bij de Spoorwegen, waar hij medeverantwoordelijk was voor het ontwerp van een aantal stations in Nederland.
In 1870 startte hij zijn eigen bureau in Amsterdam dat in de loop der jaren een immens oeuvre opbouwde. Hij was tevens vader van de gebroeders Johan Godart en Adolf Daniël Nicolaas van Gendt, die hem later vergezelden en bij zijn dood het bureau overnamen. Gedrieën waren zij een fenomeen in de stad als het ging om productiviteit, maar ook blonken zij uit in bouwconstructies. Bij onder andere het Centraal Station, de NHM (het archief aan de Vijzelstraat), het Bungehuis aan de Spuistraat en het Scheepvaarthuis waren zij ingehuurd als “raadgevend ingenieurs”.
Als architecten waren zijn niet vernieuwend. Zij bouwden datgene wat de klant wilde, de vader meestal in een eclectische verzameling van neo-stijlen, de broers later ook gebouwen die aan de Amsterdamse School doen denken. Dit maakte hen echter wel buitengewoon populair en zij bouwden een groot aantal beeldbepalende gebouwen voor de stad.
De lijst van werken bevat onder andere:
AL van Gendt
- Hollandsche Manege (1882)
- Concertgebouw (1883)
- Stadsschouwburg (1891)
AL van Gendt met zoons
- Villa Heineken (1890)
- Winkelgalerij aan de Raadhuisstraat (1899)
Gebroeders van Gendt
- De Rijnstroom (Hajenius) (Rokin) (1914)
- Drie koningen huis (Singel) (1920)
- Kantoorgebouw Harkema (Nes) (1924)
- Kantoorgebouw De Bank (Waterlooplein) (1928)
Bronnen:
- Burgerziekenhuis op Amsterdam.nl
- Bas Lubberhuizen: Paleis voor alle burgers
- Artikel van Vincent van Rossem van VVAB
- Keuning, D. & Lansink, L., (1999), A.L. van Gendt (1835-1901). J.G. van Gendt (1866-1925). A.D.N. van Gendt (1870-1932). Architecten in zaken, Stichting Bonas, Rotterdam.
Foto's:
- lubberhuizen.nl
- edenhotelgroup.com
Lees meer...
Labels:
AL van Gendt,
Boek,
Burgerziekenhuis,
Concertgebouw,
Gebr. van Gendt,
Item,
Stadsschouwburg
Abonneren op:
Posts (Atom)


